Op een voor allen ongebruikelijke dag verzamelden zeven mustang-basketballers zich op 21 april voor het thuishonk in de rietlanden; in plaats van de dinsdag-hobby-avond was het een zaterdag: een toernooi had zich aangediend. En ja, dat was de eerste keer voor zover ook de oudgedienden zich herinnerden. (en dat is al een tijdje).

Hopend op vele veteranen-tegenstanders, en met de nieuwe teamgenoot en ex-erediviespeler in de gelederen, ging het met goede moed richting Assen. Ach, recreanten bleken niet allemaal veteranen, er liep heel wat competitie-waardig spul rond bij de tegenstanders. Maar toch wonnen we twee van de vijf wedstrijden, en bij de andere drie gingen we zeker niet af. De jarenlange trainingen van Martin wierpen ook hier vruchten af. V-cuts en lobbige passjes wisselden elkaar af in voor tegenstanders niet te volgen tempo.

Het was wel leuk weer eens op een echt veld te ballen, voor een enkeling zelfs voor het eerst. Zo'n toernooi, dat gaan we vaker keer doen, was de algemene teneur na afloop. Maar direct volgende maand is nu ook niet echt nodig.

- Harry -